L'historien grec Dion Cassius est le seul à avoir dressé un portrait de Boadicée : « grande, terrible à voir et dotée d'une voix puissante. Des cheveux roux flamboyants lui tombaient jusqu'aux genoux, et elle portait un torque d'or décoré, une tunique multicolore et un épais manteau retenu par une broche. Elle était armée d'une longue lance et inspirait la terreur à ceux qui l'apercevaient. »1. Il est impossible de dire si cette description correspond à la réalité.
alsof het al niet moeilijk genoeg is om jezelf te begrijpen en de wereld om je heen daar komt die eikel op 5/2nd ook nog eens met zijn mooie Franse woordjes aangedraafd, je zou toch zeggen zo langzamerhand: 'had je wat?' dacht ik zo maar voor mezelf wel wetende dat het niet goed zou zijn wanneer zo'n man als ik in alle opzichten werd gevolgd, ik zal persoonlijk paal en perk stellen aan de hoge vlucht die het persoonlijke crediet dat mijn persoon geniet genomen heeft en van al te veel mussen voor de deur ben ik niet zeer gecharmeerd te achten naar allen heel wel weten te verwachten, de duiven zijn daar veel discreter in.
 |
| iets leuks uit Karlsruhe over een vliegend paard en zijn baas |
Een blauwe mantel zoals hierboven de koninklijke ridder draagt terwijl hij de boodschap van het Pegasus paard met open armen juist ontvangt - er gaat vertrouwen en verwondering uit van de weergave van het thema maar wat precies het materiaal is waarmee de voorstelling is gemaakt dat kan ik zo niet zien, elk materiaal brengt naast voordelen en positieve kenmerken ook een aantal nadelen en beperkingen met zich mee - het laatst gestelde geldt zowel voor mensen als voor paardjes evenzeer, maar hoe langer ik met deze Pegasie zo bezig blijf hoe meer ik denk dat er een maartje achter schuilt/
/de hond hierboven aangereikt lijkt ons een wat krachtiger viervoetende metgezel dan het Binky-boy bestaan voor ons in huis had, helaas al onze vragen en ook het gejank-zo-langzamerhand-bekant hebben geen ene moer aan antwoord in volledig overwicht verkregen, het blijft onrustig in de cerebellaire gebieden van een op te schonen gedachtenleven waarmee het 'ik ben ook kind geweest' idee-schaap zijn redenen wil openbaren bij voorbaat niet bereid te worden ingewacht het vrije platform van het publieke leven te betreden waar het alles zoveel zinvoller schijnt toe te gaan/
 |
| doorgaans geeft een hekje aan dat voor de wandelaar een grens is vastgesteld die hij zelf niet had verwacht: = IK HEB BEGREPEN DAT JULLIE NIET WILDEN HOREN NAAR DE WOORDEN VAN MIJN VADER = zo dus hodie mihi cras tibi? |
- enkele woordjes uit het liedje 'zij woonden in het Elsewoudse parkie, maar werkten in en om het Kennemerduin, in enen was de hele wereld om gegaan, een zware taak is nooit te vinden in een blok beton' /
- zucht: 'dan te bedenken dat ik op 15 jarige leeftijd mijn zaken met de drie van Breda al had gedaan voordat het voorjaar kwam'/
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
wat is daarop Uw antwoord?